Regulacja luzu obwodowego przekładni głównej
Regulacja luzu obwodowego przekładni głównej. Podczas obsługi mostu napędowego szczególną uwagę należy zwracać na luzy przekładni głównej. Luz obwodowy wynosi zwykle 0,1-0,5 mm, zależnie od typu przekładni. Zwykle luz ten reguluje się przez przesuwanie w kierunku osiowym wałka napędzającego i koła talerzowego. Do tego celu służą nakrętki regulacyjne łożysk obudowy mechanizmu różnicowego i podkładki pod obudowę łożysk wałka napędzającego zakończonego zębnikiem (kołem zębatym atakującym). Właściwe ustawienie luzu obwodowego można osiągnąć jedynie w warsztacie przez jednoczesne sprawdzenie charakteru współpracy zębów. Zbyt hałaśliwa praca przekładni głównej może być spowodowana zbyt dużym lub zbyt małym luzem obwodowym, zbyt małą ilością oleju w obudowie, nadmiernym zużyciem zębów kół zębatych, nadmiernym zużyciem lub uszkodzeniem łożysk tocznych, obluzowaniem się śrub mocujących obudowę dtp. Wymienione niedomagania mogą również spowodować nadmierne grzanie się przekładni głównej. Łączny luz w układzie napędowym mierzy się w następujący sposób: włącza się bieg najwyższy, podnosi się jedno tylko koło i mierzy się kąt swobodnego obrotu tego koła. Pierwszą czynnością mającą na celu prawidłowe ustawienie kół zębatych przekładni głównej jest sprawdzenie prawidłowości zamocowania koła talerzowego do obudowy mechanizmu różnicowego. Kontrolę przeprowadza się ustawiając mechanizm różnicowy wraz z kołem talerzowym w pryzmach i sprawdzając za pomocą czujnika bicie promieniowe i osiowe koła. Następnie montuje się wałek atakujący przekładni wraz z łożyskami i wbudowuje się go do obudowy przekładni głównej, ustalając dokładnie jego położenie względem osi koła talerzowego za pomocą podkładek regulacyjnych. Do właściwego ustawienia wałka służą specjalne przyrządy. Posługując się trzpieniem mikrometrycznym przyrządu, ustawia się wałek atakujący tak, żeby jego odległość od osi koła talerzowego była zgodna z wartością podawaną przez wytwórnię. Następnie ustala się wałek w takim położeniu i wbudowuje się mechanizm różnicowy z kołem talerzowym. Regulację odległości czoła koła talerzowego od osi wałka atakującego umożliwiają nakrętki regulacyjne lub w niektórych przekładniach podkładki regulacyjne, którymi ustala się położenie obudowy mechanizmu różnicowego względem obudowy przekładni głównej. Prawidłowość ustawienia kół sprawdza się, pokrywając powierzchnię zębów koła talerzowego tuszem traserskim, a następnie pokręcając kołami przekładni tak, żeby na zębach widoczne były wyraźne ślady ich współpracy.